Herdenkingsconcert Kurt Schwaen

Kurt Schwaen

1909 - 2007

 Duitsland en zijn verleden. Een machtig land met een woelig verleden en donkere bladzijden, West-Duitse en Oost-Duitse.Waar lang over gezwegen is.

Tot de laatste tijd, tot Der Untergang, Goodbye Lenin of Das Leben der Anderen.

De nieuwe generaties lichten hun 20e eeuw door, het nazisme en het communisme.

Voor hen - en voor ons buitenlanders - een onprettige openbaring.

In 1948 werd Duitsland in twee verdeeld en de Duitse Democratische Republiek (DDR) opgericht. Oost-Duitsland werd een vazal van Sovjet Rusland: De droom van een communistische samenleving zou gestalte krijgen. In 1989 viel de droom aan scherven. Officieel aan scherven: het ijzeren gordijn en de Berlijnse muur vielen. Officieus was de droom al veel eerder aan stukken gesprongen, haast van bij het begin.

Noch de West-Duitsers, noch de rest van West-Europa wist hoe het er in de DDR aan toe ging. Ook cultureel niet. Het was koude oorlog. Nu het grote land weer één is en politiek en economisch gezien gerund wordt, kunnen we - als we willen - op ontdekkingsreis.

Zoals te verwachten is dit geen plezierreis. De situatie van 'oude' DDR-componisten is allesbehalve benijdenswaardig. Alle culturele netwerken  zijn opgeheven, concertverenigingen, uitgeverijen en doelgroepen zijn in de massa opgegaan. Het is nu elk voor zich. Het soort muziek, de thema's en uitwerkingen waren in de ex-DDR-kunst op een ideologische leest geschoeid die sociaal realisme genoemd werd. Daar heeft het grote, rijke Westen, waar deze kunstenaars nu noodgedwongen deel van uitmaken, geen boodschap aan. Vanuit een niemandsland moet de nieuwe, jonge (Oost-)Duitser zich een nieuwe zingeving, een nieuw publiek bedenken. De 'gevestigde waarden' gaan door een diep dal. Ze zijn cultureel ontheemd en materieel armlastig.

Verder lezen: Herdenkingsconcert Kurt Schwaen

Alles wat waar is

Alles wat waar is… kan zachtjes zijn. Zo begint een mooi gedicht van de 'Oost-Duitse' dichter Heinz Kahlau. Daarmee is ook de toon gezet voor een muzikale poëzieroute die u door drie sopranen en een cellist geserveerd wordt in dit sfeervolle kerkje van Kerkem.

Verder lezen: Alles wat waar is

Le chat et les sanglots

Vocale kamermuziek is een zeldzame plant. Nog zeldzamer als vrouwen ze brengen.

Drie sopranen van Goeyvaerts AQUARIUS Consort hebben een neus voor het zeldzame en lak aan vooroordelen.

Mady Bonert, Annemie Clarysse en Lieve M.H.Jansen brachten op 4 maart 2007 in de Melkerij zelden gehoorde naast enkel voor hen geschreven muziek.

Om U tegen te zeggen: tegen de dames en de muziek. Ruimdenkend dulden ze componist/cellist Marc Michael De Smet als leider. Drie stemmen en één cello, een veelvoud van combinaties. Er is één rode draad: onze tijd, de culturele biotoop waarin u en ik leven. Muziek weerspiegelt haar tijd. Mady Bonert, Annemie Clarysse en Lieve M.H.Jansen zijn de spreekbuis. Visuele omkadering door video kunstenares Ann Decaestecker.

Verder lezen: Le chat et les sanglots

   
© ALLROUNDER