Café Krtschil

 

Henry Krtschil

Eerst en vooral : zeg maar Kretsjiel. Wie of wat dat in godsnaam is? Een componist. Nee, u zal hem vast niet kennen. De 71-jarige (in 2005) Krtschil sleet zijn werkzame leven aan de verkeerde kant van het gordijn, in de DDR, de arbeiders- en boerenstaat. Dat interesseert ons. Hoe klinkt ‘communistische muziek? Waar gaan de liederen over?

 

De reuzen van de nieuwe socialistische muziekcultuur

We kennen Bertolt Brecht. En die andere ster, Kurt Weill. Maar wie kent Hanss Eisler of Paul Dessau, die andere reuzen die groot werden in het zog van de grote dichter en theatermaker? Ze legden de grondslagen van een nieuwe socialistische muziekcultuur. Althans dat hoopten ze? Het volk heropvoeden, het was hun menens en hun invloed was groot. Want we praten over giganten die school maakten.

De mindere goden

Café Krtschil ging op zoek naar de mindere goden, de ‘leerlingen’ Henry Krtschil, bijvoorbeeld. Hij trok als pianist en arrangeur van Gisela May – Brechtvertolkster bij uitstek- met haar de wereld rond. Hij schreef veel toneel- en filmmuziek en zo’n slordige driehonderd liederen. In de grote traditie. Henry Krtschil leidt ons rond in die traditie. Met hem schreven en schrijven ook Reiner Bredemeyer, Kurt Schwwaen, Bernd Wefelmayer, Helge Jung, Manfred Schmitz en Georg Katzer in die traditie. Namen die we niet kennen. Net zo min als die van hun tekstdichters: Kurt Tucholsky, Erich Kästner, Sarah Kirsch, Gunter Kunert, Walter Mehring, Karl-Hermann Roehricht, Franz Fühmann.

Café Krtschil laat ze allemaal horen. De teksten werden meesterlijk vertaald door Filip Vanluchene.

 

 

Het volk moest heropgevoed worden

Zo’n traditie kennen wij niet. Wij hebben het cabaretlied. Dat is vaak geëngageerd. Het socialistische cabaretlied is dat natuurlijk ook. Maar het klinkt gewoon heel anders? Ons cabaretlied hoort muzikaal tot de lichte muziek, terwijl daarginds er alles aan gedaan werd om geen scheiding te hebben, om een dam op te werpen tegen Westerse, vooral Angelsaksische en Amerikaanse invloeden. We schreven het hoger: het volk moest heropgevoed worden. Dus centrale sturing, bedilzucht en censuur. De ‘rebel’ kreeg spreekverbod. We herinneren ons levendig Wolf Biermann, die in Café Krtschil geen spreekverbod krijgt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Café Krtschil polemiseert niet maar informeert. Die traditie is nu al aan de vergetelheid prijsgegeven, terwijl we ze nog niet eens hebben leren kennen. Hebben ze daar 40, 50 jaar met man en macht aan een nieuw alternatief lied gewerkt en wij lieten het links liggen. Of moeten we zeggen: rechts?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uitvoeringen in samenwerking met het Masereelfonds:

Vrijdag 4 maart 2005, 20u, zaal Maalbeel, Oudergemselaan 90, 1040 Brussel

Vrijdag 11 maart 2005, 20u, Geuzenhuis, Kantienberg 9, 9000 Gent

Zaterdag 12 maart 2005, 20u CC De Borre, Speelpleinstraat Bierbeek

Dinsdag 15 maart 2005, 20u, conservatorium, Kunstlaan, Hasselt

Vrijdag 18 maart 2005, 20u, ’t Waaigat, Kerkplein1, Burcht

Zondag 20 maart 2005, 14u30, Feest- en cultuurpaleis, 8400 Oostende

   
© ALLROUNDER